Bir yazının en zor kısmı neden hep ilk cümlesi olur? Marty Friedman hakkındaki yazımızda (ithor ve aceace) kafa kafaya verdik ve bunu düşündük, tabiki de bulamadık :) . Marty Friedman, Philips Rock Academy etkinlikleri dahilinde Türkiye’de 3 tane konser verdi. Ege Üniversitesi’nde konser öncesi workshop-söyleşi karışımı bir etkinlikteydik. Marty bizi yaklaşık 2 saat bekletse de söyleşi sırasında kendisini affettirmeyi başardı. Söyleşiye yeni albümünden 3 parça çalarak başladı ancak konferans salonun ses sistemi iyi olmadığından biraz gürültülü geçti bu mini konser =). Söyleşide baştan sona İngilizce konuşuldu (bunda çevirmenin çevirememesi ve katılımcıların gayet İngilizce konuşabilmeleri de etkili oldu). Genel olarak soru cevap şeklinde ilerleyen söyleşiden en çok aklımızda kalanlar ise; bir hayranın eski Megadeth şarkılarından birini çalması isteği üzerine Friedman’ın 20 yıldır çalmadığı gerekçesiyle çalmayıp sahneye Hangar 18’i çalması için davet etmesi; farklı pena tutuşu üstüne olan sorular ve bizim favorimiz olan normal hayatında son derece neşeli mutlu bir insan olmasına rağmen (bütün güzel kızları götürüyormuş =)) bestelerinde içe dönük hatta karamsar melodiler nasıl kullanabildiğine yönelik sorulardı. Genel olarka gitaristlere bir kalıbı kullanmaları yerine sevdikleri her şeyi olabildiğince yakın bir şekilde çalmalarını tavsiye eden Friedman’ın Guitar Hero’da çok kötü bir oyuncu olduğunu söylemesi ile söyleşi tamamlandı. Yaklaşık 1 saat süren söyleşiden akşam İzmir Noxx bardaki konserine gitmek üzere ayrıldı (yakında yazlık mekanlarda Friedman’ı görürseniz şaşırmayın =)).
